W owym czasie zostali wraz z Nim zabici dwaj łotrzy; symbolizowali oni sobą dwa narody: jeden z nich nawraca się, jest życzliwy wobec Pana, szczerze wyznaje swe grzechy i okazuje Panu swoją pobożność, drugi zaś miota się, gdyż jest człowiekiem o twardym karku, jest wrogiem Pana i nie okazuje Mu swej pobożności, lecz trwa w przywiązaniu do dawnych grzechów. Albo też ci dwaj symbolizują myśli duszy: jeden z nich nawraca się z dawnych grzechów i wyzbywa się ich dla Pana, dlatego też dzięki nawróceniu, uzyskuje łaskę miłosierdzia; drugi zaś nie ma nic na swoja obronę, ponieważ nie chce się nawrócić i do końca pozostaje łotrem.

(Homilia Paschalna [fragm.], Pseudo-Hipolit)