„I skłoniwszy głowę, oddał ducha”. J 19,30

Najświętsza Dziewico, św. Mario Magdaleno, św. Janie, święte Niewiasty, pozwólcie mi uklęknąć razem z wami u stóp krzyża, na którym wisi nasz Bóg, najdroższy Jezus. Pozwólcie mi razem z wami pokłonić się przed Nim, wejść w waszą adorację, ból, wdzięczność, omdlenie. Sprawcie, bym przyjmując ostatnie spojrzenie, ostatnie tchnienie Oblubieńca, umierał razem z wami u Jego stóp, bym był tak jak wy słaby z miłości, cierpienia, wstydu, żalu…, by uszło ze mnie całe moje życie, bym zginął, pogrążył się w miłości i bólu tak ogromnym, jak morze; sprawcie, by mnie ono zalało, zatopiło, pochłonęło, bym niczego już nie rozumiał, niczego nie czuł. Stracony, konający u stóp mojego konającego Jezusa! Oto Jezu, jak „do końca nas umiłowałeś”!