Regina Cæli [ew. Cœli] (łac. Królowo Niebios) to antyfona śpiewana w Kościele Powszechnym zamiast modlitwy Anioł Pański w okresie od Wielkanocy do Zesłania Ducha Świętego. Decyzję taką podjął 20.04.1742 r. Papież Benedykt XIV. Autor utworu pozostaje nieznany. Możliwe, że był nim św. Grzegorz Wielki. Do Liturgii Godzin Regina Caeli została wprowadzona przez Papieża Mikołaja III.

Regina caeli, laetare, alleluia

Quia quem meruisti portare, alleluia.
Resurrexit, sicut dixit, alleluia.
Ora pro nobis Deum, alleluia.

V. Gaude et laetare, Virgo Maria, alleluia.
R. Quia surrexit Dominus vere, alleluia.

Królowo nieba, wesel się, alleluja,

Albowiem Ten, któregoś nosić zasłużyła, alleluja,
Zmartwychwstał, jak powiedział, alleluja,
Módl się za nami do Boga, alleluja.

V. Raduj się i wesel, Panno Maryjo, alleluja.
R. Bo zmartwychwstał Pan prawdziwie, alleluja.