Ave Maris Stella (łac. Witaj Gwiazdo Morza) jest liturgicznym hymnem nieznanego pochodzenia. Jego zachowanie się w Kodeksie Sangalleńskim z IX w. pozwala datować go na VIII w.  Utwór przypisywano różnym autorom, najczęściej: Wenancjuszowi Fortunatowi (+609), Pawłowi Diakonowi (+787) czy też św. Bernardowi z Clairvaux (1090-1153). Autorstwo tego ostatniego – z uwagi na czas powstania dzieła – można jednak z całą pewnością wykluczyć. Modlitwa do dziś znajduje zastosowanie m.in. w Liturgii Godzin.

Tytuł „Gwiazda Morza” ukazuje Maryję jako tę, która — za sprawą swoich licznych doskonałości — świeci nad burzliwymi falami świata, wskazując wiernym, zdążającym do Niebieskiej Ojczyzny, drogę. Budzi i podtrzymuje w nich nadzieję.

Ave Maris Stella,

Dei Mater alma,
atque semper Virgo,
felix caeli porta.

Sumens illud Ave
Gabrielis ore,
funda nos in pace,
mutans Hevae nomen.

Solve vincula reis,
profer lumen caecis
mala nostra pelle,
bona cuncta posce.

Monstra te esse matrem:
sumat per te preces,
qui pro nobis natus,
tulit esse tuus.

Virgo singularis,
inter omnes mites,
nos culpis solutos,
mites fac et castos.

Vitam praesta puram,
iter para tutum:
ut videntes Iesum
semper collaetemur.

Sit laus Deo Patri,
summo Christo decus,
Spiritui Sancto,
tribus honor unus. Amen.